อ๋าได้เวลามาอัพจนได้นะเราทั้งคิดว่าจะเลิกอัพไดอารี่และบล็อกซะแล้ว

สมัครดองเอาไว้เป็นเวลา 4 ปีได้แล้วมั้ง 5555 ( ระเบิดหัวเราะอย่างรุนแรง )

พอเห็นว่าคราวนี้มันน่าจะมีปีะโยชน์ ( เลวมากเลยตู ^____________^ )

มาขออัพเรื่องราวความประทะทับใจกับมาโกโตะดีก่า ดันให้ลิงค์บอ็อกนี้ไป

เอาล่ะต่อจากนี้เราจะเรียกมาโกโตะว่าพี่ชายนะ ปลาบปลื้มจริงเล้ยยยยย

29.05.2009 With MaKoTo KoShiNaKa

วันนี้อันที่จริงแล้ววันนี้ตั้งใจจะเอาเงินไปแลก แล้วจะเลยไปดูพี่ชายเฉย ๆ

แต่โหงสรุปไปตามพี่ชายซะได้ เราเองออกจากบ้านแต่เช้าเพราะว่าจะต้องไป

มหาลัยก่องไปทำเรื่องเอาใบรับรอง ( ภาษาอังกฤษ ) เรื่องนี้เราจะไม่พูดถึงอ่ะ

เพราะพูดถึงแล้วรมร์เสียมาก ที่จริงนัดพวกหนูนาไว้ประมาณเที่ยง แต่ไปถึง

ที่นัดหมายใหม่ ? ก็บ่ายโมงก่าแล้ว จัดแจงรายละเอียดของแล้วมุ่งหน้าสู่ที่แลก

เงินพอไปถึงโอ้พระเจ้า เค้าไม่รับแลกรับซื้ออย่างเดียว เอาไงล่ะทีนี้ก้ต้องเดินหา

กันล่ะ เล่นเดินหากันทั่วสยามเลยทีเดียว สรุปวันนั้นไม่ได้แลกเงินเราเลยต้องเอา

เงินจำนวนนั้นมาแลกรวมกับพี่เหมี่ยว ปล่อยไปพูดพร่ำไปเรื่อยไม่เข้าเรื่องซักที

เวลาห้าโมงก่าพวกเราเลยทยอยมาจับจองที่หน้าสตู Chanel V กัน ไปถึงก็มีกลุ่ม

แฟนคลับจำนวนนึงมารอยู่แล้วพวกเราเลยไปนั่งข้างหน้าเลย เพราะขี้เกียจจะยืน

นั่งรอไปรอมา รู้สึกว่าจะมาแบบโล่ง ๆ เกินไป เลยคิดว่าจะทำป้ายกัน -_____-"

เอาง่าย ๆ เลยไปซื้อสมุดวาดเขียนก่าปากกาสีมา แล้วก็เริ่มเขียนกัน...ไม่รู้หนูนา

กับซีคิดไงให้เราเขียนโอยตอนนั้นมือสั่นจะตาย เราเลยไม่ได้เขียน 555+++

เราคิดว่าป้ายนั้นเปนอะไรทีแอบอนาถตัวเองเหมือนกันนะเนี่ย ^ ^"

ai  I  Love MaKoTo เป็นคำที่ได้มาทำป้ายเล่นคำนิดหน่อย อิอิ

และล้วเวลาที่รอคอยก้มาถึง ณ ตอนนั้นเรารู้สึกว่าตัวเองจะไม่รับรู้อะไรรอบข้าง

เลย กะว่าจะไม่กรี๊ดนะ แต่พอพี่ชายออกมาเท่านั้นแหละ สติอิฉันไปแล้ว

กรี๊ดกระจายค่ะ พี่ชาย ออร่าเปล่งมากหน้าเด็กมาก เราแอบอายตัวเองที่หน้าแก

5555 พอสัมภาษณ์ เสร็จพวกเราคิดว่าพี่ชายจะออกไปเลย ที่จริงหนูนาบอกว่า

พี่ชายจะต้องออกมา ตรงกระจกข้างนอกด้วยแต่ ณ เวลานั้นเจอพิษท่าส่งจูบ

พี่ชายไปตายกันเป็นแทบ พวกเราไปตั้งแถวรอพี่เดินออกมาจากทางออก

รอนานมากเราก็ว่าทำไมยังไม่ออกมา อีกนะ สรุปคือพี่ชายอยู่ตรงกระจกชั้นนอก

จริงด้วย เสียดายมากเลยถ้าไม่ลุกนะ เห็นพี่ชายเต็มตามาก

พอเสร็จก้อวิ่งกลับมาที่เดิมมายืนรอพี่ชาย เตรียมกล้องเต็มที่

เพื่ออัดวิดิโอ แล้วพี่ชายก็ออกมาไม่ให้ได้ตั้งตัว กดถ่ายทำไมมันใกล้จังว๊ะ

บ้าเปล่าเนี่ยเรา ลืมซูมออกซะงั้นแต่ภาพที่ได้มาก็โออยู่นะเนี่ย หลังจากนั้น

พวกเรากะ ว่าจะกลับบ้านนั่นเราคิดคนเดียวรึเปล่านะ ลงมาข้างล่างสยามดิส

แวะเข้าห้องน้ำ ทำธุระกิจกันจนท่วนหน้า ตอนนั้นไม่รุ้อะไรเป็นอะไรเห็นว่า

วิ่งกันไปก็วิ่งตามกันไป แต่รู้สึกว่าเราจะวิ่งนำกันมาก่ะหนูนา มีกลุ่มแฟนวิ่งอยู่

ข้างหน้าแต่พวกเราก้วิ่งแซงมา เห็นรถตู้ก็นึกว่าเป็นรถตู้ของพี่ชาย รีบวิ่งตามกัน

ใหญ่เลย แถมยังยกป้ายกันอีกต่างหาก ตอนนั้นรถติดไปแดงอยู่ก็มีคนบนรถ

ตุ๊ก ๆ คนนึงเค้าโบกมือเรียก พวกเราก็งงอ่ะว่าเรียก พวกเราหรอ นึกว่าเค้า

กลุ่มเพื่อนเค้าที่ตามหลังเรามา สรุปเราคิดว่าเค้าคงเรียกพวกเรา แต่ไม่ทันแล้ว

เค้าหลุดไพแดงไปแล้ว พวกเราเลยโบกแท็กซี่กันแต่ดันไม่รับซะนี่ -____-*

หันซ้ายขวาเอาว๊ะตุ๊ก ๆ บอกให้เค้าขับตามรถตู้คันที่ติดไพแดงอยู่ข้างหน้าไป

แล้วก็ตาม ๆ จนหลุดเห็นอยู่ไกล ๆ ว่าเค้าเลี้ยวเข้าไปทางโรงแรงปทุม

เลยบอกให้ตาม ๆ แต่ตามเข้าไปไม่เห็นซะงั้นอ่ะ รถตุ๊ก ๆไปจอดอยุ่หลัง MBK

นั่งแก่วกันซักพักก้ได้ข่าวว่า พี่ชายอยู่ที่ วอลสตรีท ทาวเวอร์ ไปกินอาหารที่

แกรนด์ไชน่า คิดว่าจะไปกันไม่ถูกแล้ว แต่ก้ไปถูกจนได้เดินวนหาร้าน

อาหารกันอีก เพราะไม่รู้ว่ามันอยู่ในชั้นใต้ดินแบบนั้น ยืนรออยู่นานมากกก

พอพี่ชายออกมาก หน้ายุ่งมากมาได้ยินทีหลังว่าพี่ชายเพิ่งตื่นนอน

ตอนนั้นพวกเรารู้สึกไม่ดีมากเลย ที่รู้สึกไม่ดีคือเราคิดว่าพี่ชายโกรธที่พวกเรา

มาตามซะอีก พวกเราก้ยืนเรียงกันตรงบันไดวนเป็นแถวขึ้นไป ส่งพี่ชาย

แต่ว่าไม่ได้ตามขึ้นไปหรอกนะ ซีบอกว่าตอนที่เดินขึ้นไปเจอมาโกโตะยืนอยู่

ตกใจหมดเลยนึกว่าไปแล้ว แต่ว่าพี่ชาย เค้าก็แอบเหล่อยู่นะ

จบเถอะรู้สึกจะยาวมากกก วันนั้นฝนตกหนักมากเรากลับถึงบ้าน

ห้าทุ่มแน่ะแถมยังต้องเข้าไปซื้อเสื้อกันฝนอีกต่างหาก

เพราะถ้าไม่ซื้อคงเข้าบ้านไมได้แน่ๆ